3D printing: wordt de supply chain complexer of eenvoudiger?

Kijk eens op de website van Shapeways of naar een van de vele Youtube filmpjes (zie onderaan): 3D printing is snel volwassen aan het worden. Met een druk op de knop een replicatie van een vooraf gedefinieerd model plaatsvinden: sieraden, modeartikelen, maar ook voedsel en zelfs menselijke organen en natuurlijk ook wapens.  Er zijn in snel tempo steeds meer mogelijkheden en materialen beschikbaar die kunnen worden ingezet.

Prachtig om over te filosoferen wat er allemaal mogelijk gaat zijn: persoonlijk (nog even snel een cadeautje uitprinten voor een verjaardag) en zakelijk (een simpele vervaardiging van prototypes of het vervangen van veel duurdere apparatuur om producten te vervaardigen).

Wat precies de consequenties zijn, zal de komende jaren duidelijk gaan worden. Alvorens bij de supply chain en (e-)fulfillment uit te komen, nog een aantal andere mogelijke effecten:

  • De macht verschuift naar de ontwerper van het 3D model: hoewel moeilijk te beschermen (een model is net zo kopieerbaar als een muziekfile of een filmpje) is het wel de ontwerper die in eindeloze variaties zijn producten beschikbaar kan stellen aan de consument. Hij is niet meer afhankelijk van “de tussenhandel”.
  • Er ontstaan nieuwe business modellen: de keten tussen ontwerp en fabricage wordt veel korter, er zullen specialistische ontwerp en wellicht gecombineerde ontwerp/productie studio’s of winkels komen.
  • Het wordt makkelijker om prototypes te maken, dus kan er meer focus komen te liggen op de ontwerp- en introductiefase van een product: welke variant slaat het beste aan?

En ten slotte de supply chain, wat gebeurt daar? Er zijn natuurlijk verschillen per sector en productgroep, maar generaliserend zijn dit de effecten:

  • Meer “local for local”: meer producten zullen dichter bij de eindbestemming worden geproduceerd. Dit gaat impact hebben op de logistieke dienstverleners en zal positieve effecten hebben op duurzaamheidsaspecten;
  • Meer customization: het wordt eenvoudiger om klant specifiek te produceren;
  • Minder noodzaak om bepaalde artikelen op voorraad te houden, ze kunnen uitgeprint worden wanneer nodig;
  • De opkomst van toeleveranciers van grondstoffen geschikt voor 3D printing;
  • Betere samenwerking of zelfs samenvoeging van verschillende afdelingen binnen een bedrijf: productie zal veel meer geïntegreerd worden met andere bedrijfsonderdelen, zoals planning maar vooral ontwerp.

Wordt de supply chain hiermee complexer om te managen of juist simpeler? Moeilijk te beantwoorden. Maar als we denken in “lean” termen, dan worden grote stappen gezet in het weghalen van “waste” uit de keten en het optimaal luisteren naar de klant. Ik ben geneigd om dit als simplificatie en in ieder geval als vooruitgang te zien!